Kras op de plaat

Toen de muziek nog kwam op langspeelplaten, was er niets zo waardeloos als dat die beschadigden en er een kras op kwam. Daardoor bleef het nummer steken in dezelfde muzikale zin die zich keer op keer herhaalde. Bloedje irritant en ook een kostbaar grapje. Ik had een mooie platenverzameling en van de mooisten kocht ik er dan ook twee, voor het geval er een kras op zou komen.

En nu zie ik deze ‘kras op de plaat’ als een mooie metafoor voor de patronen in ons leven die zich maar telkens blijven herhalen totdat ze belicht worden. Onderscheiden worden en in ons Bewustzijn komen. De angel van het trauma eruitgehaald, de eerste inslag gezien, oorzaak van de kras op je ziel onderscheiden wordt. “Kras op de plaat” verder lezen

Nu haar ziel zich roert

Zelfportret van Marianne de Wit Koenen met blinkend een blinkende witte Macclean's smile..Fully Selfexpressed
Soms zie je iemand veranderen. Niet een beetje, maar van binnenuit. Alsof er een deur opengaat die jarenlang op slot heeft gezeten. Ineens stromen de woorden. Niet omdat zij  plots iets te vertellen heeft, maar omdat er niets meer verborgen hoeft te blijven. Het moet eruit… Het woord zielsgelukkig komt bij mij op. “Nu haar ziel zich roert” verder lezen

Over het Nut van het Aardse

In mijn gedachten over het nut van ons aardse geploeter, over de waarheid achter tijd en tegenstelling, denk ik dan:

Misschien hebben we het zelf wel uit elkaar getrokken. In kracht en tegenkracht, om de werking zo goed mogelijk te ervaren en te kunnen  begrijpen…

Niet omdat het moest, maar omdat werkelijk ervaren, belichamen,  anders onmogelijk zou zijn. Het op een multidimensionaal niveau ervaren, vereist een. soort multitasking van test spirit en lichaam, en dat is schier onmogelijk, hier, in de derde dimensie. En dat dilemma wordt dus opgeheven door de ervaring in tweeën dus duaal te splitsen. “Over het Nut van het Aardse” verder lezen