Wat ik droom voor de wereld..mijn Nieuwjaarsrede NL-ENG

In overgave in de teleportatiekamer van de Tumulus, die de energie verschaft voor de Pyramide van de Zon in Visiko Bosnie Herzegovina

Wat ik droom voor de wereld..

Wij staan op een kruispunt, maar het is geen politiek kruispunt en het is geen technologisch kruispunt, het is een verbeeldingskruispunt, want wat de mensheid mist is niet kennis maar een beeld van wat er mogelijk is, en zolang dat beeld ontbreekt zal elke macht die angst begrijpt het vacuüm vullen, met dreiging, met vijanden, met een verhaal waarin wij ons alleen maar kunnen verenigen door schrik, door een externe dreiging, door een zogenaamd onvermijdelijke noodzaak, en dát is de echte samenzwering, niet dat er krachten zijn die sturen, maar dat wij vergeten zijn dat wij zelf mede-sturende wezens zijn. “Wat ik droom voor de wereld..mijn Nieuwjaarsrede NL-ENG” verder lezen

1 + 1 = 3

Meerdere bomen vormen een bos. Een kring, een coöperatie.

In wat ik een eerder, een  manische fase noemde, een echte Manette-fase :), kon ik wel eens midden in een discussie 1 + 1 = 3  roepen. Ik had namelijk al vroeg dit principe ontdekt: Bij het bouwen van de wilgenkunstwerken met een groep mensen samen, bij de feestelijkheden en manifestaties, bij werken voor Buitenkunst of onderwijs of de wijk Lombok. Kortom, hoe krijg je meer voor elkaar met zo min mogelijk 🙂 *

“1 + 1 = 3” verder lezen

Gouden blik

Kwantumsprong naar verandering

Niets wil ik vasthouden,
alles mag mij aanraken.

Ik open mijn ogen
zoals de zee haar oever kust

Het licht glijdt langs mijn wimpers,
vindt de weg naar binnen,
waar herinnering aan oorsprong woont.
Daar, achter het zien,
wordt liefde vloeibaar goud.

Mijn ogen zijn bekers,
gevuld met zon.

Hier, in het zachte
tussen blik en adem,
wordt elk gezicht een heilig teken
van wat altijd al één was.

En alles wat ik aanraak
wordt even heilig
als de stilte
van waaruit het kwam.

Manifest voor Innerlijke Vrede

Copyright/Fotografie:Art of a Lovecouple

Er is geen vrede op aarde zolang wij oorlog voeren met onszelf. Zolang wij de Waarheid van ons eigen Hart niet onder ogen durven te zien.

Zolang we onze eigen angsten onderdrukken, onze wonden maskeren, onze puurheid verstoppen achter muren van gelijk en ongelijk. De oorlog daarbuiten is niets anders dan de echo van de strijd hierbinnen. De Ander of de Buitenwereld die we zo graag willen aanwijzen als Schuldige, bestaat immers niet.#deanderbestaatniet “Manifest voor Innerlijke Vrede” verder lezen