De moed om jezelf volledig te zijn

Wat als jezelf zijn geen karaktereigenschap is, maar een kosmische vaardigheid? Waar je je hele leven over mag doen om die te ontwikkelen?!

Wat als elke beweging van jouw lichaam, elke trilling in je stem, elke blik in je ogen een letter is van een taal die je al die tijd al spreekt — maar nog niet helemaaldurft toe te laten?

Jezelf leren kennen en dat helemaal te Zijn vraagt geen perfectie.
Het vraagt overgave. Maar waaraan??!

Overgave aan wat door jou heen wil bewegen.
Aan dat wat gevoeld wil worden.
Aan dat wat zich wil uitdrukken in kleur, in geur, in aanraking, in klank, in stilte.

Wanneer je jezelf toestaat om waarachtig te zijn in al je zintuiglijke uitingen — in beweging, in energie, in frequentie — dan begint er iets bijzonders te gebeuren. Je ontdekt dat je niet zomaar communiceert… je stemt af met het hele universele veld. En daar word het interessant.

Je leert jouw ware universele taal. In woord en beeld, in geur in kleur (aura) en dus in energie, in frequentie.

Een taal die niet alleen uit woorden bestaat, maar uit vibratie.
Een taal die niet alleen lineair is, maar multidimensioneel.
Een taal die je niet bedenkt, maar ontvangt en voortleeft.

En daar, precies daar, komt de overgave. Want in deze Grootsheid aankomen,
voelt als ontvangen worden. In een warm bed.

Niet als passiviteit.
Maar als levendige afstemming op het veld.

Dat veld — de subtiele materie tussen de materie.
Dat wat in de kwantumfysica wordt beschreven als het allesdoordringende Potentieel. Het veld van oneindige Mogelijkheid. Van Creatie.
Dat wat mystici simpelweg het Goddelijke noemen.
Source. De Bron. De onderstroom.

Wanneer je je daaraan overgeeft, gebeurt er iets radicaals:
Je verschuift van controle naar nieuwsgierigheid.

In plaats van te vragen:
“Wat wil ík?”
ga je luisteren naar:
“Wat wil er door mij heen?”

Wat wordt mij verteld?
Wat wil er geboren worden?
Wat klopt er aan?

En als je dat onderzoek eerlijk aangaat — zonder ego, zonder angst om gek gevonden te worden, zonder jezelf kleiner te maken — dan ontwikkel je wijsheid.

Geen kennis dus, want dat is alleen het hoofd.
Maar Wijsheid.

En ware wijsheid is geen optelsom van informatie.
Het is belichaamde waarheid.

De oude Grieken noemden dat Sophia — levende wijsheid.
Het Vrouwelijke Goddelijke principe.
Niet zacht in de zin van zwak, maar dragend. Ontvangend. Allesomvattend.

Sophia ontstaat wanneer je hoofd niet langer regeert, maar samenwerkt met je hart.
Wanneer je niet alleen begrijpt, maar lichamelijk ervaart, met je hart.
Wanneer je niet alleen weet, maar bént.

Misschien is dat voorlopig het hoogste wat wij als mens kunnen aanraken onder het grote veld.
Onder source.
Onder het Alles.

Niet erboven.
Niet ernaast.
Maar erdoorheen.

De moed om volledig jezelf te zijn is dus geen persoonlijk project.
Het is een kosmische oefening of zielehuiswerk.

En wie die oefening aangaat, ontdekt iets wonderlijks:

Je hoeft niets te worden.

Je hoeft alleen te luisteren.

En dan… en dat is de ware start van transformatie, dan jouw taal te durven spreken in jouw eigen hartsfrequentie. Jouw zelfexpressie neer te zetten.

Dat is wat ik bedoel met Leven volgens de waarheid van
Jouw hart.

Ik maak hier zulke interessante processen mee, op Lesbos. In deze samenleving, om d it te oefenen. Overgave* aan het Vrouwelijke in volledige Zelfexpressie en Ware kracht. Pfview.

Manette Zeelenberg Cardiosoof

*Zo n doorbraak gehad dankij sessie bij Engelen_Karin Anbergen van Lichtgidsen.nl

Wil je mijn proces volgen? Stuur me een email en je dan lees je als eerste mijn blogs.