Voorzichtig probeer ik in de wereld te slingeren wat ik graag nog tot stand wil brengen op Lesbos. Als inspirator verlang ik jou helder en moedig je legacy te delen met de wereld.
Artists in Resonance – een oproep aan wie iets durft te brengen
Er zijn van die plekken die méér zijn dan een verblijf.
Ze zijn een poort. Een resonantieveld.
Een moment waarop jij besluit:
Ik ga mezelf niet langer voor me houden. Het is genoeg zo.
Artists in Resonance is geen vakantieplek, geen subsidieproject, geen klassiek atelier.
Het is een uitnodiging om jouw wezenlijke werk te doen — in een veld dat terugpraat. Een diepe duik in je Zielspad naar de waarheid van Jouw Hart.
In een bedding die leeft, ademt, verwelkomt én iets terugvraagt.
Want dit veld, mijn landje op Lesbos vraagt iets van je.
Niet in de vorm van verplichting, maar in de vorm van participatie. Van een reactie op dat wat resoneert in jou, vertaalt in
Zintuigelijke dan wel wetenschappelijke Expressie in welke eigen vorm dan ook.
Je komt hier niet alleen om op te laden. Je komt hier om jezelf en de wereld duidelijk te maken, waarom JIJ op de wereld bent.
Je komt ook om iets achter te laten dat leeft. Je brengt jouw legacy in kaart en geeft daaraan op jouw manier vorm.
Wat je hier komt halen… is de diepte van jezelf
Je komt naar deze plek voor stilte en een donker sterrenhemel. Voor ruimte. Voor paarden misschien.
Voor aarde. Voor licht. En warmte of best wel winderig guur. Voor vitaal water. Voor dat wat je in de stad, in Nederland niet meer kunt horen.
Voor je innerlijk werk, ja — je gedicht, je performance, je talk, je these of je dans.
En juist ook voor dat innerlijke deel dat nu wil spreken.
Dat nog nooit eerder helemaal mocht.
Je komt hier niet om te ‘leveren’.
Je komt hier om aanwezig te zijn in jouw diepste resonantie. En stil te staan bij wat er dan naar boven komt. Aan hartgedragen resonantie.
Wat er dan ontstaat — is kunst. Of inzicht. Of beweging.
Wat je dan maakt, heeft impact. Eerst in jou. Dan in het veld. Dan in de wereld. Nee, niet te bescheiden.
En wat je hier achterlaat… is een spoor van liefde
Hier begint iets dat verder gaat dan jouw verblijf.
Hier begint een estafette van dankbaarheid.
Want deze plek is gebouwd op vertrouwen.
De eerste kunstenaar wordt uitgenodigd, gedragen, bekostigd door mij.
Omdat iemand gelooft in het veld. In jou. In de stroom.
En als jij vertrekt?
Dan geef jij iets terug.
Niet alleen een door jou vormgeven neerslag van dit proces, waarbij ik met je samen spar over de inhoud en hoe die vorm te geven. Want dat is mijn bijdrage ook, ik deel wat ik voor mij zie, maar de keuze is natuurlijk aan jou.
Maar een gebaar van waardering. In de vorm van geld — ja, ook gewoon geld— maar dan als expressie van liefde (het gevoel van geven), bewustzijn, waardering, en misschien wel verantwoordelijkheid. Jij bepaalt mee aan wie de volgende kunstenaar mag worden, want jouw bijdrage is om een ander te recreëren en dit legacy-retreat een ander te gunnen. Als dat resoneert.
Jouw gift draagt bij aan de komst van de volgende kunstenaar of wetenschapper of andere vreemde vogel die zich geroepen voelt zijn kennis voor de wereld door te geven en anderen te inspireren.
Of jouw gift gaat naar het onderhoud van deze plek, want je ziet wat hier nodig is en kent, een bevlogen spirituele tuinier, bijvoorbeeld mijn favoriet Piet Grasspriet
Geld als liefde in materie
Geld wordt hier niet gezien als ruilmiddel,
maar als drager van intentie.
Je wordt uitgenodigd om aan het eind van je verblijf drie dingen te geven:
- Een spoor in het veld – iets tastbaars of ontastbaars dat blijft op de eenof andere manier
- Een bijdrage aan de volgende kunstenaar – een gift naar vermogen voor de reiskosten plus.
- Een dankbetuiging aan de plek – geld, hulp, een aanbeveling, wat resoneert
Geen factuur. Geen verplichting.
Alleen jouw innerlijk kompas.
Waarom dit werkt
Omdat het uitgaat van vertrouwen.
Omdat het jou serieus neemt.
Omdat het jou betrekt in een groter weefsel van transformatie.
Wie hier komt, draagt het veld mee.
Wie hier vertrekt, laat het achter in krachtigere staat dan het was.
Zo wordt dit geen verblijf, maar een levenslijn.
Ook van jou. Naar een ander. Naar de nieuwe wereld.
De impact op jezelf?
- Je voelt je geen passant, maar medecreator
- Je leert ontvangen én dragen en leiden, richting geven
- Je activeert jouw vermogen om impact te maken — niet als ego, maar als bijdrage
- Je laat geld weer stromen vanuit vrijheid, liefde en richting
- Je oefent je eigen kracht, je resonantie, je ware aanwezigheid
Je wordt geen gebruiker van een plek.
Je wordt deel van een levend veld.
En dat veld…
dat vergeet jou nooit meer.
Mede Mogelijk gemaakt door: Manette Zeelenberg 🙂
( je weet me te vinden?!)