Het krachtigste instrument om jezelf mee te prikkelen, uit te dagen tot verandering, te inspireren, om jezelf, jouw Ziel tot expressie te brengen zit in jou. En zat er altijd al. En het is je stem.
Bij je geboorte laat je meestal al een eerste schreeuw horen, na de klassieke tik op de billen 🙂 slaak je een kreet om maar volledig toegang te krijgen tot ademhalen. Om het leven totaal door je heen te laten stromen. Je bent dan (zelfs na de tik, hahaha) helemaal jezelf, totaal en ongegeneerd.
Authentiek
Met onze woorden, onze aandacht, onze houding zenden we signalen uit. Maar onze stem is bijzonder. Energetisch gezien zit die het dichtst bij ons hartfrequentieveld.
Resonantie.
Een stem is niet alleen informatie; een stem is trilling, frequentie. Energie in beweging. Wanneer je zingt, gebeurt er iets wonderlijks: je lichaam wordt een instrument en je brengt letterlijk een veld van klank voort dat de ruimte om je heen vult. Je verhoogt daarmee je eigen frequentieveld, de trilling om je heen.
Je hoeft daarvoor geen artiest te zijn of noten te kunnen lezen. Je hoeft niet eens ’te kunnen zingen’, zoals anderen dat noemen.
Je hoeft alleen maar geluid te maken.
Te neuriën bijvoorbeeld. Daarmee resoneert je gezicht, keel en borst mee. Of een open toon. Of een zucht die verandert in een klank.
Misschien is dat wel een van de meest vrije en autonome vormen van expressie die bestaat. Iedereen heeft een stem. Iedereen kan meedoen. Niemand hoeft toestemming te vragen. Alleen het zichzelf herinneren, het zichzelf weer (leren) toestaan. Om die klanken te laten ontstaan.
Van Binnen naar Buiten
In een tijd waarin zoveel aandacht naar buiten wordt getrokken, kan zingen ons weer van binnenuit in beweging brengen. Niet beginnen bij ‘mooi willen zingen’, maar bij de bron. Bij de adem. Bij gevoel. Bij aanwezigheid. Eerst jezelf in resonantie brengen. En van daaruit de wereld ontmoeten.
Improviserend zingen is daarin misschien wel de meest autonome vorm. Geen perfecte uitvoering van een bestaand lied, maar luisteren naar wat er op dit moment door je heen wil klinken. Verdriet. Vreugde. Hoop. Dankbaarheid. Verlangen. Moed. Of waar je ook bent.
Wat gebeurt er als miljoenen mensen hun stem niet langer inslikken, maar laten klinken? Durven te uiten wat er in hun leeft, als individuele waarheid.
Wat gebeurt er als hele buurten, gezinnen weer zingen? Als vrienden samen neuriën rond een kampvuur, een keukentafel of tijdens een wandeling? Als dat nou heel gewoon wordt. Weer opnieuw. Wat gebeurt er dan met onze relaties, met onze gezondheid?! Denk je eens in!
Misschien ontdekken we dan iets wat we onderweg zijn vergeten: dat verbinding niet begint met overeenstemming, maar met afstemming. Van eerst eens ontdekken wat er uit ons wil komen aan geluid, uit ons hart aan energie?
De Nieuwe Tijd zal niet alleen gebouwd worden met ideeën. Ze zal ook ontstaan uit de kwaliteit van de velden die we samen creëren. Bewustzijnvelden. Velden van vertrouwen. Velden van aandacht. Velden van levendigheid. Van Vrede.
En misschien begint dat veel eenvoudiger dan we denken. Niet met actievoeren met een groep. Maar met één mens die diep ademhaalt en een toon laat ontstaan.
Een toon wordt melodie, Met betekenis (woord) wordt een melodie wordt een lied.
Een lied wordt een uitnodiging.
En ineens blijkt dat de wereld al met je meezingt:)
Maar t start bij jou en je klank, jouw levensadem die betekenis mag krijgen, jouw ziel die tot expressie mag komen.
Ja, zingen: heerlijk. ‘k ben nu aan het mee blèhren met een -jaren-70-Evergreen- op de radio 😇
(Ps: je stuk over ‘flip that switch’ is mooi en herkenbaar!)