Muzisch en Aards tegelijk ⭕️ Bezieling als leidraad
Buitensluiten is niet alleen een deur die voor je neus dichtgaat.
Het is een lichaam dat zich herinnert dat je er niet bij hoorde.
Een kind dat buitengesloten wordt.
Een waarheid die niet gezegd mag worden.
Een kind dat te veel ziet wat niet gezien mocht worden.
Ik ken die plek, maar al te goed. “Buitensluiten” verder lezen
Toen de muziek nog kwam op langspeelplaten, was er niets zo waardeloos als dat die beschadigden en er een kras op kwam. Daardoor bleef het nummer steken in dezelfde muzikale zin die zich keer op keer herhaalde. Bloedje irritant en ook een kostbaar grapje. Ik had een mooie platenverzameling en van de mooisten kocht ik er dan ook twee, voor het geval er een kras op zou komen.
En nu zie ik deze ‘kras op de plaat’ als een mooie metafoor voor de patronen in ons leven die zich maar telkens blijven herhalen totdat ze belicht worden. Onderscheiden worden en in ons Bewustzijn komen. De angel van het trauma eruitgehaald, de eerste inslag gezien, oorzaak van de kras op je ziel onderscheiden wordt. “Kras op de plaat” verder lezen
Vanmorgen begon de dag met een hoopje hondenstront uitgesmeerd over de tegelvloer.
Leo had in huis gepoept.
Diarrhee.
Pff….
Ik realiseerde mij dat ik het lastig vind om mijzelf toe te staan om het een keer niet leuk te vinden..
Mijn eerste impuls was helemaal niet ‘liefdevol’. Mijn eerste impuls was: Verdomme, Leo dit vind ik niet leuk. “En ook ik mag het een keer niet leuk vinden” verder lezen
“Wij, oudere vrouwen baren de nieuwe Gouden Tijd” verder lezen
Het krachtigste instrument om jezelf mee te prikkelen, uit te dagen tot verandering, te inspireren, om jezelf, jouw Ziel tot expressie te brengen zit in jou. En zat er altijd al. En het is je stem. “Zing jezelf wakker en daarmee de wereld” verder lezen
I cannot see disrespect to Nature
Wij weten het al lang.
Het leeft onder onze huid, in onze onderbuik (gut) in onze baarmoeder, in onze dromen. “Wij weten het / We know” verder lezen
Er zat altijd iets in mij dat fluisterde: ‘Daar ben jij toch véél te klein voor.’ “Opstaan in mezelf” verder lezen
Er is iets magisch aan de eerste zonnestralen in de ochtend. Ik werd geboren op 3 juli 1963, om 5.20 uur, in Rotterdam, bij het krieken van de dag. Exact op het moment van zonsopkomst op die woensdag 3 juli. Alsof het universum fluisterde: “We gaan beginnen.” En zo voelde ik mij ook. ‘Yes, I am ready!’ “Mijn reis naar het licht” verder lezen
Ik krijg wel eens de vraag van wat voor werk, wat voor kunst ik dan maak?
En dan zeg ik dat ik mensen bewust maak van wie ze in werkelijkheid zijn. Dat goed en kwaad, hoog of laag, veel of weinig alleen maar mogelijkheden zijn waarin we ons leven gespiegeld zien. Waardoor we kunnen leren voelen en ervaren wie wij werkelijk zijn. Waarin we duaal kunnen ervaren wat het is om mens te zijn. Echt mens. Mens met alles erop en alles eran.