I cannot see disrespect to Nature
Wij weten het al lang.
Het leeft onder onze huid, in onze onderbuik (gut) in onze baarmoeder, in onze dromen. “Wij weten het / We know” verder lezen

Muzisch en Aards tegelijk ⭕️ Bezieling als leidraad
I cannot see disrespect to Nature
Wij weten het al lang.
Het leeft onder onze huid, in onze onderbuik (gut) in onze baarmoeder, in onze dromen. “Wij weten het / We know” verder lezen
In het leven
van mijn leven, in alle zelfexpressie van de waarheid van mijn hart, baan ik wegen voor moed van het vrouwelijke, zichzelf te manifesteren. En daarin ben ik dan gedienstig aan het collectief.
Dit is mijn bijdrage aan het Leven.
Let it be
And so be it.
Over mijn schaamtegevoelens.
Ik ontdek dat ik onbewuste beloftes heb gemaakt, dit is vanuit systematisch perspectief een veel voorkomende loyaliteit naar ouders toe.
“ik ga het niet makkelijker hebben dan jij, mama”
Maar mijn ziel wil in essentie juist ‘Leven wat in essentie niet eerder geleefd kon worden’
Je wilt in essentie dit dilemma ervaren in de stof, met alles erop en eraan.
Dat is waarom ik
op aarde bent gekomen.
Net als jij 😁👌💃🏼 misschien
Er is in jou een beweging die je niet hoeft uit te leggen. “Niet Perfect, wel Waar” verder lezen
Er zat altijd iets in mij dat fluisterde: ‘Daar ben jij toch véél te klein voor.’ “Opstaan in mezelf” verder lezen
In mijn gedachten over het nut van ons aardse geploeter, over de waarheid achter tijd en tegenstelling, denk ik dan:
Misschien hebben we het zelf wel uit elkaar getrokken. In kracht en tegenkracht, om de werking zo goed mogelijk te ervaren en te kunnen begrijpen…
Niet omdat het moest, maar omdat werkelijk ervaren, belichamen, anders onmogelijk zou zijn. Het op een multidimensionaal niveau ervaren, vereist een. soort multitasking van test spirit en lichaam, en dat is schier onmogelijk, hier, in de derde dimensie. En dat dilemma wordt dus opgeheven door de ervaring in tweeën dus duaal te splitsen. “Over het Nut van het Aardse” verder lezen
Ik weet wat jij niet weet
Lekker arrogant he?
Dat jij het universum bent dat zichzelf wilt ervaren. “Gedicht voor Radboud” verder lezen
Wat als jezelf zijn geen karaktereigenschap is, maar een kosmische vaardigheid? Waar je je hele leven over mag doen om die te ontwikkelen?!
Wat als elke beweging van jouw lichaam, elke trilling in je stem, elke blik in je ogen een letter is van een taal die je al die tijd al spreekt — maar nog niet helemaaldurft toe te laten? “De moed om jezelf volledig te zijn” verder lezen
Er is iets magisch aan de eerste zonnestralen in de ochtend. Ik werd geboren op 3 juli 1963, om 5.20 uur, in Rotterdam, bij het krieken van de dag. Exact op het moment van zonsopkomst op die woensdag 3 juli. Alsof het universum fluisterde: “We gaan beginnen.” En zo voelde ik mij ook. ‘Yes, I am ready!’ “Mijn reis naar het licht” verder lezen
Wij zaten daar, tijdens de bloedmaan van september 2025
Drie vrouwen.
Vijfendertig schapen, knielden neer. Gelijk met het vallen van de avond.
En een hemel die zich langzaam opende.
De bloedmaan kwam op aan de oostelijke kant boven de heuvels uit, niet haastig, maar zeker.
Alsof Zij wist dat wij keken. ” Loflied op het landje” verder lezen