Wat heb je aan geld?

Vanmorgen weer een robbertje gestoeid met Chat GPT. Ik ben nu een versie, een homemade GPT aan het modeleren naar mijn eigen hand. Handwerk dus. Ik wilde een artikel schrijven over de rol van geld in de nieuwe tijd.

Geld heeft geen waarde. Geld heeft zelfs niets met echte waarde te maken. Geld is meer geassocieerd met narigheid, vind ik. Er is ruzie over of tekort van of het is moeilijk om het weg te geven…

Dat klinkt misschien echt wel  ongemakkelijk — vooral als je net je hypotheek, boodschappen en energierekening hebt betaald. Onze wereld hangt aan elkaar van geld in een modderig en traag systeem, op deze dimensie waar tijd en ruimte ook een rol speelt.

Waarde gaat over waarheid.

Over wat jij zelf hier te doen hebt. #Daarvoorbenjijopaardegekomen “Wat heb je aan geld?” verder lezen

Leven is jezelf verhouden tot de WARE werkelijkheid.

Manette en Aniversario. Hoe fijn en zo dichtbij!

Tot waarheid.

En hoe kom je tot jouw waarheid? Door te leven en jezelf uit te drukken, zoals jij bent, authentiek reagerend op alles, wat er telkens gebeurd, van binnen. hoe je je echt voelt.

Waarheid is Leven. Voluit.

Er is een klein zelf in ons — het deel dat zich afzondert, het ego, dat zegt tegenover de ander;ik”. En dan komt er meestal een een enorm dramaverhaal uit… “Leven is jezelf verhouden tot de WARE werkelijkheid.” verder lezen

1 + 1 = 3

Meerdere bomen vormen een bos. Een kring, een coöperatie.

In wat ik een eerder, een  manische fase noemde, een echte Manette-fase :), kon ik wel eens midden in een discussie 1 + 1 = 3  roepen. Ik had namelijk al vroeg dit principe ontdekt: Bij het bouwen van de wilgenkunstwerken met een groep mensen samen, bij de feestelijkheden en manifestaties, bij werken voor Buitenkunst of onderwijs of de wijk Lombok. Kortom, hoe krijg je meer voor elkaar met zo min mogelijk 🙂 *

“1 + 1 = 3” verder lezen

Gouden blik

Kwantumsprong naar verandering

Niets wil ik vasthouden,
alles mag mij aanraken.

Ik open mijn ogen
zoals de zee haar oever kust

Het licht glijdt langs mijn wimpers,
vindt de weg naar binnen,
waar herinnering aan oorsprong woont.
Daar, achter het zien,
wordt liefde vloeibaar goud.

Mijn ogen zijn bekers,
gevuld met zon.

Hier, in het zachte
tussen blik en adem,
wordt elk gezicht een heilig teken
van wat altijd al één was.

En alles wat ik aanraak
wordt even heilig
als de stilte
van waaruit het kwam.