Los

Ik heb alles voorgelegd

vannacht

ik laat het los

worstelend met het touw dat mijn gebonden polsen kneust 

 

Ik heb alles voorgelegd, vannacht

ik laat het los

met alle macht van mij af duwend
mijzelf bevrijdend van het gewicht dat mijn borstkas verplettert, mijn geluid smoort

 

Ik heb alles voorgelegd, vannacht

aan hen,

ik laat het los

grote hoeveelheden tranen spoelen ook de laatste restjes schoon

 

Ik heb alles voorgelegd,

aan hen, aan Hem, aan Haar

aan alles wat mij dierbaar is

ik laat het los

ik maak mezelf los

 

En mijn hese stembanden maken voor het eerst geluid

ik spreek

ik roep help!

ik schreeuw au,

au, auw, auw!

 

Adem vult mij

ik voel mij ruim en vrij

zo compleet en heel

Alleen met Mezelf

WOW!

© Manette Zeelenberg’s INSPIRATIEKABINET, alle rechten voorbehouden. WIL JE dit gedicht GEBRUIKEN IN EEN TIJDSCHRIFT, NIEUWSBRIEF OF OP EEN WEBSITE? Dat kan, zolang je de volgende informatie, met een werkende link naar dit gedicht op mijn website opneemt.

Leren loslaten?

* Lees als eerste mijn artikelen en laat hieronder je mailadres achter, je kan altijd uitschrijven.

De Waarheid aan het Licht

Fotografie: M. Zeelenberg Deze stralende kleur van het voorjaar

Ergens klinkt het woord waarheid heftig, als een dreigement. Alsof er een Waarheid God’s is die voor iedereen opgaat. Waarheid heeft ook met Geweten te maken. Met een universeel en instant oordeel over dat wat goed is of kwaad, de ene of de andere kant. Dat ethisch morele, het rauwe en maar ook het pure, het echte, ware bevalt mij er juist van. Het vraagt wel om precisie: een nauwkeurig, zuiver voelen, denken en verwoorden.

In systemen zoals families, scholen en organisaties komt de waarheid  van het collectieve Geweten. Waarheid legt feilloos bloot wat nu bijvoorbeeld in de politiek gebeurt, in de achterkamertjes, voor select publiek. Stiekem en achterbaks. Dat wat niet waar is gaat broeien. Het kost energie van het systeem.

Waarheid is ook waarom we herdenken op 4 mei. Het licht van de waarheid schijnt die dag op de oorlogswonden, op de doden en op het leed dat geleden is. Opdat dit zo nooit meer gebeuren gaat. “De Waarheid aan het Licht” verder lezen

Familiegeheimen

Trust Earthmother

Een geheim koesteren is goed voor de literatuur, de dramatische lijn in een liedje of een toneelscene en voor de passie om grote kunst te maken, om te creëren vanuit je tenen. Dan zet je je lijden om in iets dat tot steun van anderen kan dienen en om de wereld mooier te maken en in het beste geval tot omzet. Je geheim omzetten in kunst laat in ieder geval zien dat je creatief bent en wellicht goede smaak hebt. Een geheim bewaren getuigt van ‘innerlijke beschaving’, zoals mijn familie dat formuleerde. En van die tak ben ik. Ik ben altijd op zoek naar het ‘voorbeeldige’. “Familiegeheimen” verder lezen

Wounded Healer


Je hoeft helemaal niet zweverig te zijn om te geloven in de kracht van de Wounded Healer. Want een Wounded Healer betekent eigenlijk zoveel als Ervaringsdeskundige, van ‘Leren van je Fouten’. Van zoveel leren van je pijnlijke ervaringen dat je er helemaal blij van wordt. En er  graag en met passie over deelt, om een ander te kunnen Voorleven, om een ander deels te behoeden om dezelfde pijnlijk ervaringen op te doen en zeker ook om  je eigen lessen te herbeleven en daarmee bekrachtigen. Dat doen (sjamanistische) Leraren, die je op een poëtische manier de Wounded Healers noemt. “Wounded Healer” verder lezen

Afgunstig is ook gunstig

Soms merk ik jaloezie of afgunst van anderen voor mijn leven. Ze reageren lauw of liefst helemaal niet op creatieve uitingen of succesverhalen van mij. Nou kan ik me er best wel iets bij voorstellen. Ik kan ook heerlijk onafgestemd oreren over dat wat ik meemaak. En de meeste mensen leven een enorm gemiddeld bestaan op de wezenlijke terreinen zoals gezondheid en financiën en zijn al gelukkig dat ze de volgende maand halen. “Afgunstig is ook gunstig” verder lezen

Ontmoedigd? Heb het Hart!

Bij de traumatische gebeurtenissen die ons zijn overkomen in onze (vroege) jeugd, waren we niet bij machte om Nee, Stop of zelfs ROT OP te zeggen. En ook het simpele, maar zo wezenlijke, AUW, het geluid dat wij van nature maken, waarmee we tot expressie brengen hoe het voor ons is om deze pijn te moeten ondergaan, is allemaal ingeslikt, verstopt in het vooronder van ons lieve (kinder)hart.

Ontmoedigd lieten we ons koppie hangen. En eigenlijk doen we dat nog. Maar pijn wil geleden worden.  “Ontmoedigd? Heb het Hart!” verder lezen