Over Sensitiviteit als Begaafdheid

Gisteren was het mijn ‘trouwdag’. Zo noem ik graag de dag dat mijn Lief en ik verkering kregen, inmiddels alweer drie jaar geleden. Ik hoop dat het door het zo te noemen iets romantischer en ook waardevoller klinkt. Mijn gevoeligheid voor taal en zorgvuldig taalgebruik draagt in ieder geval bij aan waar ik het hier in dit stukje over wil hebben: spirituele gevoeligheid van het lichaam.

Wat bedoel ik met spiritueel? Spiritualiteit heeft met Bewustzijn te maken, met het Hogere Zelf en ook met Religie, in welke vorm dan ook.

Als ik mijn handen voel weet ik en voel ik dat het mijn beste en meest fijngevoelige krijgers zijn, die bijna alles kunnen ervaren, voelen en aanvoelen en creëren wat ik nodig heb. Ik ben heel zuinig op mijn handen. Houd ze goed en zo mooi mogelijk door ze te verzorgen en te beschermen. Het zijn absoluut mijn sensoren en fijngevoelige instrumenten. Een vriendin van mij  zei ooit over mijn handen: ‘ze zijn zo klein en fijn, net als van een middeleeuws kantklostertje’. Dat herken ik, ook op spiritueel niveau.

Ik voel per vinger ook een betekenis. Natuurlijk is dit ook cultureel gevoed door de kinderversjes, maar ik voel het ook echt in mijn lichaam, in mijn vingers zelf. Dus als ik me op een bepaalde vinger concentreer, mij er van binnenuit met mijn geest mee verbind dan voel ik wat die vinger wil zeggen, waar deze voor bedoeld is.

En dan heb ik het in het kader van mijn huwelijksdag vooral over de ringvinger. Ik voel als ik mij inbeeld, mijzelf voorstel, dat er een ring omheen zit, dat die ring direct contact maakt met mijn hart. Met de energie van mijn hart. Ik voel een directe lijn lopen van ringvinger naar mijn hart. Ook als ik hem weer af doe in mijn verbeelding. Dan verdwijnt die hartconnectie. Herkent iemand dat?

Dit is een voorbeeld van hoe ik dingen kan voelen en beleven.

Zo heb ik ook met het leren opnemen van de pols in mijn opleiding Kraamzorg gevoeld dat elk mens, elke klasgenoot een absoluut individueel ritme, harttoon (en kleur) en ,met eigen zeggingskracht heeft. Zo had een fijngebouwd indisch en jong meisje een hartslag die mij deed denken aan een moker die op een gong slaat en nam ik bij een grote, wat grover gebouwde vrouw met een griep onder de leden de haastige hartslag waar van een trippelend muisje. Tik tik, trippel tik. Zo fascinerend. Ik kon mij door het voelen van de hartslag ook heel gemakkelijk verbinden met de ander. Ik voelde direct liefde en waardering voor beide dames. Door mij af te stemmen met mijn hoogsensitiviteit op hun harten bereikte ik meteen het WIJ gevoel waar ik zo verlang. Het wij-gevoel wat hoort bij mijn profiel als Hooggevoelig-Hoogbegaafde.

boekcover Uitzonderlijk Talent, Frans Corten

In het boek Uitzonderlijk Talent van Frans Corten. Een gids voor Hoogbegaafden, Uitvinders en andere Vreemde Vogels herken ik mijzelf van de eerste tot de laatste letter. Een van de belangrijke punten die Frans in zijn boek adresseert is het WIJ-gevoel. Ik quote hieronder een conversatie uit zijn boek tussen een werkgever en een werknemer.

Lang geleden kwam een leidinggevende naar me toe voor een openhartig gesprek, dat ik mij na al die jaren nog goed herinner. “Ik begreep eigenlijk niets van jouw communicatie Welk belang had jij met je opmerkingen? Tot ik opeens zag dat jij steeds redeneert vanuit ‘wij’, en niet vanuit ‘ik’. Je probeert ook altijd de belangen van anderen mee te nemen in je voorstellen.”

Voor mij is het delen van wat ik ervaar in deze stukjes, een soort uit de kast komen met mijn HSP/HIQ, een oefening in mijzelf laten zien in wie ik ben en achter mijzelf gaan staan. Hoe moeilijk dat al kan zijn?! Dus zet ik schoorvoetend deze stapjes, en voelt het heel kwetsbaar.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *